Crackdown 2

Crackdown 2 speelt zich tien jaar na het eerste deel af. Nadat je in het originele Crackdown de rust in de stad Pacific City terug hebt laten keren, nam 'The Agency' een wetenschapper aan genaamd Cathalina Thorne. Toen The Agency erachter kwam dat mevrouw Thorne haar eigen geheime experimentjes in het Agency-laboratorium aan het uitvoeren was, werd ze ontslagen. Om wraak te nemen besloot ze in te breken bij The Agency om klonen van superagenten te muteren. Dit mislukt helaas, waarna de mutanten, of Freaks zoals ze in het spel genoemd worden, uitbreken en een plaag veroorzaken in Pacific City. Aan jou , als nieuwe getrainde superagent, de taak om de Freaks te bestrijden door hun zogenaamde 'Freak lairs' te vernietigen. Ondertussen komt de kersverse terroristenorganisatie The Cell om de hoek kijken en een stokje steken voor het plan van The Agency om de Freaks te bestrijden. Ja, dit is echt het verhaal van Crackdown 2. Zelden heb ik een game gespeeld met zo'n slecht verhaal. Maakt dit wat uit? Nee, totaal niet, want daar draait het in Crackdown 2 niet om.

Het spel valt en staat met het gameplay element orbs verzamelen. Als je helemaal wild wordt van bijvoorbeeld het vlaggetjes verzamelen in Assassin's Creed, dan is Crackdown 2 echt iets voor jou. Met het verzamelen van deze felgekleurde lichtbundels zorg je er namelijk voor dat jouw Agent sterker, sneller of accurater wordt. Door de hele stad verspreid zul je 500 groene en 300 blauw gekleurde 'hidden' orbs kunnen verzamelen. Hoe meer groene orbs je pakt, hoe sneller je Agent wordt en hoe hoger hij kan springen. Helaas gaat het levelen van je personage ontzettend traag, waardoor het spel pas leuk wordt na een paar uur spelen. Zodra je Agility-skill op level zes zit en je door de stad kunt vliegen met een speciaal wingsuit, begint het spel pas echt. Jammer genoeg heb je het spel tegen die tijd al bijna uitgespeeld, want dan ben je al een uur of vijftien verder. Aan het begin van de game word je gevraagd een keuze te maken uit één van de vier van tevoren gecreëerde agenten. Het is helaas niet mogelijk je eigen Agent in elkaar te flansen zoals de characters in de Saints Row-games. Natuurlijk koos ik voor de Afro-Amerikaanse Agent, want zoals we van films weten zijn die het meest badass, maar na nog geen tien minuten orbs verzamelen kreeg ik al een helm over m'n hoofd heen gedrukt waardoor ik de kop van mijn Agent al niet meer kon zien. Waarom je aan het begin de keuze krijgt tussen vier personages terwijl je na tien minuten al geen verschil meer merkt, is mij dus een raadsel.

De missies in de game vallen ontzettend tegen. Doe een race, versla een aanval van The Cell of bescherm een 'beacon' in een Freak-lair die er voor zorgt dat de Freaks sterven. Dit zijn de enige missies die in het spel zitten. Van het begin tot aan het eind is dit het enige wat je in het spel doet. Het eerste uur is dit leuk, maar na een tijdje ben je er echt wel klaar mee. De missies hebben geen cutscenes of dialogen zoals bijvoorbeeld de Grand Theft Auto-games wel hebben en dit vind ik erg jammer. De auto's in het spel sturen niet lekker. Het voelt aan alsof je in een plastic Tupperware-bakje op wielen aan het rijden bent en dit had veel beter gekund. Vooral de wat snellere auto's besturen erg slecht. Het personage zelf bestuurt wel erg goed, al is de knoppen-layout aan het begin misschien even wennen. Zo moet je wapens wisselen met X, terwijl je je wapen moet herladen met LB. Als dit omgekeerd zou zijn, was het al een stuk beter geweest. Ook is het mogelijk voor een vriend of vriendin om met je mee te spelen. Crackdown 2 bevat namelijk een 4-speler online co-op. Dit werkt erg fijn en is leuk om te spelen. Het is alleen jammer dat enkel de host-speler achievements verdient en dat de andere speler eigenlijk met lege handen naar huis gaat. Je kunt wel samen op zoek naar online-orbs, maar dit valt een beetje tegen. De ontwikkelaar had hier veel meer mee kunnen doen, maar daar hadden ze blijkbaar geen zin in.

Grafisch is Crackdown 2 een enorme tegenvaller. Het is niet zozeer een lelijk spel, maar het lijkt ontzettend veel op het drie jaar oude origineel. Dit zou op zich niet zo'n ramp zijn, mocht het niet zo zijn dat de Freaks de hele stad hebben vernietigd waardoor alle gebouwen er lelijk en lomp bijstaan. Blijkbaar had de ontwikkelaar geen tijd of creativiteit genoeg om een nieuwe stad te ontwerpen. Gelukkig maakt de soundtrack heel veel goed. In de tracklist vinden we muziek van een aantal, voor het MTV-publiek, bekende artiesten terug zoals R.E.M. en Public Enemy. Deze nummers zijn speciaal voor de gelegenheid in een nieuw, grauw jasje gestoken om beter bij het spel te passen en dit is geen slechte zet. Voor de rest bestaat de soundtrack bijna volledig uit dubstep. Een keuze waar ik persoonlijk erg blij mee ben, mede omdat het ontzettend goed bij de grimey sfeer van het spel past, maar ik kan me ook goed voorstellen dat er mensen zijn die het verschrikkelijk vinden. Dit opkomende muziekgenre, dat mateloos populair is in Engeland, is namelijk nog niet volledig doorgebroken in de rest van de wereld. Het is dus goed mogelijk dat je helemaal niet van de soundtrack houdt, maar gelukkig is er dan de mogelijkheid om je eigen muziek af te spelen via de mediaspeler van de Xbox 360.

Crackdown 2 is dus niet de game die het moest zijn. Als je je door het langdradige en vooral saaie begin heen kunt spelen, kan je best wel wat plezier beleven aan Crackdown 2, maar het had veel meer kunnen worden. Doordat Ruffian Games heeft besloten exact dezelfde stad te gebruiken als het eerste deel en vrij weinig vernieuwingen heeft toegepast, voelt het spel eerder aan als 'Crackdown: Zombie Expansion' in plaats van een echt tweede deel. Om eerlijk te zijn had ik veel meer verwacht van David Jones, de bedenker van onder andere de Grand Theft Auto-reeks en de Lemmings-games. Het lijkt erop dat Crackdown 2 een game is die puur gemaakt is om in de zomer, wanneer er al zo weinig games uitkomen, toch nog wat zuurverdiend geld van de verveelde gamers af te troggelen. Als de ontwikkelaar een half jaar langer aan het spel had gewerkt en er wat meer variatie in had gestopt, was Crackdown 2 misschien wel een echte topper geweest. Helaas is dat niet gebeurd en is Crackdown 2 maar een matige game.